POSTALLI DENİZ KIZI

  AŞKIN PREKARYASI Aşkın prekaryası, korktuğun için geçici bakıyorsun aşka. Temizliğe gittiğin, pırıl pırıl temizlediğin ev nasıl senin değilse öylesin aşka. Temizliyorsun, karşılığını alıyorsun ama ardından kapıyı çekip gidiyorsun işte. Üstelik geri dönmen o evin kirlenmesine bağlı... Mevsimlik tarla işçisi gibi hasat zamanını bekliyorsun. Tohumu sen atıp fideyi sen yetiştirmesen bile hasat senin ellerinden, hem de kısacık sürede bitiveriyor hasat süresi, anlamıyorsun. Fabrikada çalışan arkadaşın söylüyor, “aşka ihtiyaç varmış üretimde”, koşuyorsun hemen. Süresi önemli değil, başka aşk bulana kadar idare ederim   diyorsun. Kronik şekilde aşkla, aşksızlık arasında gidip geliyorsun. Aşktan izole yaşarken aşkı özlüyorsun, aşk varken özgürlüğü. Sosyal hakların var zannediyorsun, prekarya aşk diyor ki: Yalnızsın sen. Üstelik kendin istedin, bilip susuyorsun. Aşka bağlı kalıp prekarya olmaktan vazgeçmek istiyorsun. Kimsenin evi kirlenmemiş, tarlada hasat zamanı değil, fabri...