KURU ÇİÇEK
KURU ÇİÇEK 23. sayfadaki çiçek: - Sana doğum günümü unutmaz demiştim. 45. sayfadaki çiçek: - İyi de sen ayın 23’ünde doğmadın ki! 10. sayfadaki çiçek: - Ben ilkim, beni hiç unutmayacak. 70. sayfadaki çiçek: - İlk olman ne kötü, baksana dağılmaya başlamış yaprakların. 23. sayfadaki çiçek: - Onunla tanışmak için gittiği partide heyecandan 23 demişti doğum gününe, bir daha değiştiremedi işte. 45. sayfadaki çiçek: - Adam, Manisalıyım deyince ben de deyip atladı, neyse ki adam kibardı, beni aldı. İzmirli olduğunu öğrenince nasıl kaçtı ama... 10. sayfadaki çiçek: - Yıllardır buradayım. Hep kitabı açtığında ilk bana bakar, sanki hâlâ kokum kalmış gibi koklar beni bir de. Geçen gelen misafir, kütüphaneden eline alınca kitabı korktum, içinden düşeceğim diye. 70. sayfadaki çiçek: - Sormayın, ben de henüz tam kurumadım. Eliyle sürekli bastırıyor, hücrelerimdeki sular artık 71. sayfaya geçti. Karanfil kurur mu hiç 500 sayfalık kitabın arasında. 23. sayfadaki çiçek: - Ben de gonca güldü...