CAN SUYU
.png)
.png)
Şimdi can suyunu verelim dedi anneannem.
Toprağa ilk defa
tohum ekmiştim. Cansu’yu ne demek dedim? Toprak nem alsın ki, tohumu ıslatsın;
oda çimlensin dedi. Tohumu ıslatıp gömsek dedim. Çocuk yanımla yeni bir şey
keşfetmiş gibi…
Tulumbadan su çekip, altında tohum olduğunu bildiğim
toprağa, kana kana, can suyunu döktüm. Maydanoz tohumuydu ektiğimiz.
Ben maydanozu hep sevdim. Her şeye de maydanoz oldum
vallaha!
Ama bizim maydanozlar, roka olarak çıktılar toprak yüzeyine
iyi mi!
Şaşkındık ama olsun dedik. Roka ’ya limon sıkıp yerdik.
Yeni tohumlar alındı, onlarda toprakla buluşturuldu; can
suları döküldü.
Bu kez maydanoz olarak, soframıza geldiler.
Tazecik mis kokulu…
Meğerse toprağa ektiğin her şeye ‘can suyu’ lazımmış. Birde
‘elimden tutuyormuş’ öyle dedi anneannem.
Ama her çiçek ektiğimde, tutacak mı? Korkum geçmedi
yıllardır.
Tutar mı? Korkularım, her işe başlarken de ensemde!
‘Korkmuyorum oyunumu’ oynasam da, ‘kırklasam da korkumu’
bazı tohumlar tutunamıyor toprağa. Can suyu versen de tutunamıyor. O toprağın
tohumu olmak mı lazım?
Yoksa o tohumun toprağımı?
Mantıki ve felsefi tartışmalara açık…
Komşum balkonumdaki sakız çiçeklerinden istedi. Yazlığına
dikecekmiş.
Bende her renkten özenle birer dal koparttım diktim ve can
suyunu verdim.
Eğer tutarlarsa, tamamdır. Elimden hala tutuyor, çocuk yanım
büyümemiş derim…
Oysa kendi toprağıma ektiklerim, birer birer, çürüyor
gözümün önünde. Toprağımı havalandırdım.
Umudum mu az diye?
Hayaller kurup, umutlar ekledim. En sevdiğim yere koydum
güneş alsın diye. Kendi ‘can suyumdan’ verdim.
En güzel gülüşümle baktım, hevesle ve özenle. Çocuk gibi
sevdim ektiklerimi.
‘Karşılıksız, Eğersiz ve Çünkü süz’…
Maydanoz ekip, roka çıksa razıydım.
Beklerken unuttum.
Sahi ben ne ekmiştim?
Nereye ekmiştim?
Can suyu verdim mi acaba?
Bu arada komşum için ektiğim çiçekler, onun bahçesini
süslüyor;
Anneannemin dediği gibi,
Elimden yine tuttu çiçekler…
Ama siz siz olun;
Kendi toprağınıza ‘CAN SUYU’ vermeyi unutmayın…
F.K/postallıdenizkızı
Yorumlar
Yorum Gönder