YAŞAMA İŞARETLERİ
Virgül; Senle benim aramda olan şey. Tam dokunacakken sana teğet geçmek hep. Kümelerimizin kesişerek ortak küme yapamaması bir türlü. Sana, bana bağlı olmayan. Ayıran, ama aynı cümlede olan.
Noktalı
virgül; Virgüle tahammül edemezken bir de noktalısı çıktı.
Virgüle baskın, noktaya çekinik. Virgülle ayrılan cümlelerimi toparlamak sana
kaldı. Uzun cümleleri severim. Kelimelerim fırtına sonrası gibi dağınık;
noktalamadan, biraz toparla onları.
Konuşma
çizgisi; Lal değilim artık, konuşma sırası bende. Çizdim
çizgimi. Yazıyorum bak, okuyacak mısın?
Kesme
işareti; Özelim ben. Ek yapacaksan, koyacaksın başıma
ayırma işaretini; ayırıp keseceksin benden olmayanı. Özümü bozmayacaksın.
Ünlem
işareti; Şaşkınım yaptıklarına. Biraz sevinç, biraz
heyecanım vardı; elimden aldın. Ünleyemedim şaşkınlıktan. Sen ünle beni.
Soru
işareti; Neyi sorgulasam yanıt bulamadım. Soru işareti,
kanca gibi takılı kaldı sorularımda. Denize atar çıpamı, yanıtları sana
bırakırım.
Üç
Nokta ( yan yana ); Cümlemdeki eksiklik için koydum üç
nokta mı yazımın sonuna, yan yana. Yazacaklarım kaba olduğundan değil;
içimdekileri tamamlamak sana kalmış. Satır başına Tırnak İşareti koyup devam edersin belki.
İki
Nokta ( üst üste ); Matematikte bölme işlemine yarar ama
ben kendimi açmak için koyuyorum iki noktayı üst üste: kendimi takdim edeyim.
Kelimeleri severim, birbirine ekler anlam veririm, yaşama işaretleriyle
okursanız beni çözebilirsiniz belki…
Parantez;
Açılmış parantez içine yazıyorum cümlelerimi. Kapa parantez dersen, kelimelerim
bitmiştir.
Nokta;
Cümlelerin bittiyse benim yaşamımda. Sana nokta koydum. Nokta…
F.K.

.png)
Yorumlar
Yorum Gönder