HAYAL


Hayal

1977

Çocukluk hayali işte, ilkokullarda izci kıyafeti giymiş bando takımları vardı o yıllarda. Takıma seçme yapılacak, yirmi beş kuruş kayıt parası istediler okuldan, babam ne para verdi ne de izin verdi yavru kurt olmama. Her bayramda hayalî ben, trampeti coşkuyla çalarak en arkada yürüdüm hep...

1983

Ortaokul bitip liselere giriş sınavları başladığı zamanlar, ilçemizdeki liseye gideceğim. Hayal değil, kız çocuklarını okutan bir aileye sahibim, bir de benim fen lisesi, sağlık meslek lisesi ve parasız yatılı liselerin sınavına girmediğimi fark eden öğretmenime. Babam, öğretmenimizin uyarısıyla başvuru tarihi geçmeyen tüm sınavlara götürüyor beni. Hayalim hemşirelik değil, sınavı sabote ediyorum. Yatılı okumak hiç hayalim değilken okulun ilk günü evden uzakta bir ranzada uyumaya çalışırken buluyorum kendimi evde olmayı hayal ederken...

1989, 1991

Hayaller ve kararlar arasında bir bağ var. Dereceyle biten üniversite hayatından deniz hukukunda yüksek lisansa devam etmek mi, aile kurmak  mı derken anne olacağımın sevinci tüm hayalleri yıkıp geçiyor. Artık anneler ne hayal ederse onu hayal ediyorum, çoğu hayalin yarım kalacağını bilmeden. Anneliğim büyürken gizlice ders kitaplarını karıştırıyorum, kürsüde ders anlatan hayalî benle...

2010

Ders kitaplarım hâlâ duruyor, onlara  anlattığım hayalim gerçekleşti. Meslek lisesinde kürsüde ders anlatıyorum.  Öğrencilerimi seviyorum, onlar da beni sevip sayıyor. Böylesini hayal etmemiştim, kitaplara yazdığım küçük notlar aklıma düşüyor, kim bilir elli yaşında kitap yazarım diyorum. Bir de saçlar boyanmayacak elli yaş hayalimde...

2015

Hayal yok... Hayat yok... Ben eksik...

2020, 2021

Yazmak hayali eyleme dönüştü. Köşede birikiyorlar, kimi benden kimi hayalimden kelimeler hikâyelere dönüşüyorlar. Soruyorum, nasıl, beğendiniz mi yazdıklarımı... Kitap olmalı diyor yeni tanıştığım dost. Elli yaşı geçirdik ama hayalim gerçekleşti, lal değilim artık. Balıklarım göç ediyor evlere...

2024

Ne güzel yaşadın sen diyorum kendime. Eksiksin demedin, tamamladın. Kadınsın demedin, erkek işi yaptın. Hastasın demedin, seyahat ettin. Yazdıklarımı kim okur demedin, kalemini geliştirdin. Eğitim, gençlere demedin, yeniden üniversite öğrencisi oldun. Hayal kurmam, kuramam  demedin karar verdin, yaptın...

2025

İyot kokulu sokakların denize çıktığı, dalga sesine rüzgârın karıştığı o yerde sallanan sandalyemden okuyacağım eski yazılarımı, beğenmeyip düzelteceğim. Yeni kurgularla yeniden yazarım belki, eski şarkıların yeniden seslendirildiği gibi...



Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

YUNUS ISLIĞI

AYAKKABI HİYERARŞİSİ

MIKNATIS