HAYAL
Hayal
1977
Çocukluk hayali işte, ilkokullarda izci kıyafeti giymiş
bando takımları vardı o yıllarda. Takıma seçme yapılacak, yirmi beş kuruş kayıt
parası istediler okuldan, babam ne para verdi ne de izin verdi yavru kurt
olmama. Her bayramda hayalî ben, trampeti coşkuyla çalarak en arkada yürüdüm
hep...
1983
Ortaokul bitip liselere giriş sınavları başladığı zamanlar, ilçemizdeki
liseye gideceğim. Hayal değil, kız çocuklarını okutan bir aileye sahibim, bir
de benim fen lisesi, sağlık meslek lisesi ve parasız yatılı liselerin sınavına
girmediğimi fark eden öğretmenime. Babam, öğretmenimizin uyarısıyla başvuru
tarihi geçmeyen tüm sınavlara götürüyor beni. Hayalim hemşirelik değil, sınavı
sabote ediyorum. Yatılı okumak hiç hayalim değilken okulun ilk günü evden
uzakta bir ranzada uyumaya çalışırken buluyorum kendimi evde olmayı hayal
ederken...
1989, 1991
Hayaller ve kararlar arasında bir bağ var. Dereceyle biten üniversite
hayatından deniz hukukunda yüksek lisansa devam etmek mi, aile kurmak mı derken anne olacağımın sevinci tüm
hayalleri yıkıp geçiyor. Artık anneler ne hayal ederse onu hayal ediyorum, çoğu
hayalin yarım kalacağını bilmeden. Anneliğim büyürken gizlice ders kitaplarını karıştırıyorum,
kürsüde ders anlatan hayalî benle...
2010
Ders kitaplarım hâlâ duruyor, onlara anlattığım hayalim gerçekleşti. Meslek
lisesinde kürsüde ders anlatıyorum. Öğrencilerimi
seviyorum, onlar da beni sevip sayıyor. Böylesini hayal etmemiştim, kitaplara yazdığım
küçük notlar aklıma düşüyor, kim bilir elli yaşında kitap yazarım diyorum. Bir de
saçlar boyanmayacak elli yaş hayalimde...
2015
Hayal yok... Hayat yok... Ben eksik...
2020, 2021
Yazmak hayali eyleme dönüştü. Köşede birikiyorlar, kimi
benden kimi hayalimden kelimeler hikâyelere dönüşüyorlar. Soruyorum, nasıl,
beğendiniz mi yazdıklarımı... Kitap olmalı diyor yeni tanıştığım dost. Elli yaşı
geçirdik ama hayalim gerçekleşti, lal değilim artık. Balıklarım göç ediyor
evlere...
2024
Ne güzel yaşadın sen diyorum kendime. Eksiksin demedin, tamamladın.
Kadınsın demedin, erkek işi yaptın. Hastasın demedin, seyahat ettin. Yazdıklarımı
kim okur demedin, kalemini geliştirdin. Eğitim, gençlere demedin, yeniden
üniversite öğrencisi oldun. Hayal kurmam, kuramam demedin karar verdin, yaptın...
2025
İyot kokulu sokakların denize çıktığı, dalga sesine rüzgârın
karıştığı o yerde sallanan sandalyemden okuyacağım eski yazılarımı, beğenmeyip
düzelteceğim. Yeni kurgularla yeniden yazarım belki, eski şarkıların yeniden seslendirildiği
gibi...

👏👏👏
YanıtlaSil