GÜNLÜK

 

 

Günlük

Herkes günlüğüne yaşadıklarını, yaptıklarını yazıyor. Günlük tutacaksam, yapmadıklarımı yazacağım. Adı da “ Günmeyen “ olsun hadi.

Güne çıkamayan, günde yaşanmayan, günde geçmeyen neyi yazsam anlarsınız herhalde.

Başlıyorum:

Cumaydı bugün, evden erken çıkınca sabah serinliği nedeniyle giydiğim palto hep elimdeydi, oysa ofiste askıya asıp onun ağırlığından kurtulabilirdim. Yapmadım. Tüm gün kâh elimde kâh kolumda taşıdım, ceset gibi.  Askıya takmak için yapılmış beş santimlik kordon taşırdı halbuki boy paltomu...

Cumartesiydi bugün, bana tatil olmayınca hafta sonu tatil yapanları kıskandım sanmayın. Tatil olsa da tatile gitmem ben. Bugün yıllık iznini kullanıp memlekete giden iş arkadaşımın dosyaları da bende. Yapamam, diyemedim. Yine diyemedim. Hayır diyebildiğim gün, günmeyene yazmam söz.

Pazar gününü atlasam olmaz mı? Nasılsa gün boyu hiç bir şey yapmayacağım. Üstelik elektrik dağıtım şirketinden mobil telefonuma mesaj geldi. Akşam saatlerinde elektrik kesintisi olacakmış. Öyle mumlar filan yakıp oturmayacağım hiç heveslenmeyin. Karanlıkta hiç kıpırdamadan oturacağım elektrik gelinceye dek. Gün ışığına ayarlı olsa hayatımız nasıl olurdu? Günmeyene geceleri yazmamak lazım.

Pazartesi sendromu yaşayan insanlara şaşırıyorum. Diğer günlerden tek farkı, dününde  tatili yaşayan insanların sayısı. Tatil yapan insan sayısı sadece pazartesiye karışmıyor, ekonomiden de  sorumlu üstelik. Bunu açıklamayı çarşambaya bırakıyorum. Pazartesi bitmiştir.

Salı doktor günümdü, ilaçları tam içmek, yarım içmek konusunu hâlâ çözemedik. Vücudum ne isterse onu veriyorum. Doktor istediklerinin yapılmadığını anladı sanırım. Bende aksine inandırmak için hiç bir şey demedim. Günmeyene bunu yazmak için eve çabucak geldim. Ekmek almayı unutmuşum.

Çarşamba ekonomi meselesini yazacaktım. Elbise , ayakkabı hatta ev tefrişatı modası yetmezmiş gibi tatil modası çıktı. Bungalov tatili moda şimdilerde. Herkes gidiyor diye gitmeyeceğim. İlk bungalov tatilimi üniversite kampında yaptım zaten. Benim günmeyenimde tatil anısı olmasın varsın.

Perşembe ve  Cumayı birleştirdim. Anlayacağınız günmedim ki yazayım. Geçen hafta cuma karar vermiştim günmeyen tutmaya. Aynı kararlılıkla vazgeçiyorum. Zaten öyle süslü püslü bir defter bile almamıştım, tarih atmamıştım. Ama geçen cuma giymediğim paltoyu ihtiyacı olan birine verdim, bilin isterim.

Fazilet Kırtay